Downloaded from: Subscene Resync: MMR
Kijk uit! Ze zit ons achterna!
Je moet ons helpen! - Je moet ons verbergen!
Te laat, daar komt ze al aan!
Ik zei je al, dat het geen Moosette was. - Van achter, leek ze er wel op.
Wat mankeert jullie twee? - Nou, het is de tijd van het jaar...
de lentekoorts. - Lente wat?
Ja, je weet wel, zoals de vogels... - Ja, en de bijtjes.
En de moosettes, als je begrijpt wat wij bedoelen met 'moosettes'?
Ja, nou, nu niet kijken maar je vriendin is terug.
Geweldig! Laten we het nog eens doen!
Hé, Kenai! - Hoi, Tug!
Waar gaan jullie allemaal zo snel naartoe?
Crowberry Ridge. - Wij gaan het opeisen.
Er zijn vlierbessen, aalbessen, frambozen,
zwarte frambozen, aardbeien, blauwe bosbessen...
Hé, hé, hé, rustig aan nou. Dat zijn veel bessen
Ja, er is genoeg! Wil je met ons mee?
Tug!
Nou, ik zou graag willen, kleine Koda, maar ik mag de meisjes niet laten wachten.
Ach, wie heeft er nu meisjes nodig?
Wij zijn twee vogelvrije kerels in de toendra.
Dat klopt, Kenai en Koda, wij hebben verder niemand nodig.
Oké, maar liefde kan je niet uit de weg gaan. - Tug!
Het achtervolgt je nu eenmaal.
Hoi, schatje! Je ziet er vandaag weer schattig uit.
Zag je de blik op Tugs zijn gezicht? 'Ik kan de meisjes niet laten wachten'
Oké, zullen we even wat rusten? - Rusten?
We hebben zes maanden winterslaap gehouden, wie heeft er nu rust nodig?
Wie heeft rust nodig? Een paar beren die de andere beren gaan verslaan bij Crowberry Ridge.
En wij zullen de eerste rechten hebben bij de bessen, toch?
Ja, zeker weten. Als jij beloofd om te gaan slapen.
Oké, oké, oké.
Ik weet dat alle beren van bessen houden, maar ik ben er gek op.
Welterusten, Koda.
Vind jij bessen lekker of hou je ervan? - Welterusten, koda.
Nita! - Kenai!
Wie het eerst bij de Hokani Watervallen is! - Wacht even!
Ik kom eraan!
Nita!
Hier.
Wij zullen altijd vrienden blijven.
Nita! Tijd om te vertrekken!
Tot ziens, Kenai.
Doei!
Doei, Nita.
Doei, Nita...
En wie is Nita?
Wat? - Wist jij dat je in je slaap praat?
Je deed zo: 'Nita! Nita!'.
Dus wie is Nita? - Zij is een meisje dat ik ooit kende.
Wat is er met haar gebeurd? - Ik heb geen idee.
Ik neem aan dat zij volwassen is geworden.
Hij is hier! Hij is hier!
De bruidegom is hier! - Opschieten, we moeten ons voorbereiden.
Opschieten! Ik wil hem zien. Ik wil Atka zien.
Nita, hij is hier!
Ze zijn hier. Bereid de ceremonie voor.
Hij moet iedereen uit zijn dorp meegebracht hebben.
Tja, mijn liefje, dit huwelijk is heel erg belangrijk.
Daarom zijn wij gekomen om jou voor te bereiden voor het huwelijk.
Nee, nee, dat hoeft niet. Ik kan het zelf wel.
Ga je gang. Gebruik al het water.
Daarna föhnen we je haar - Föhnen? Echt niet.
Met de handdoek drogen is meer glanzend. - Weet je...
We steken je haar op, zodat je mooie ogen beter uitkomen.
Opsteken? Nee, los hangen, natuurlijk, om dat mooie gezicht te laten zien.
Nee, we steken het op, zodat het mooier uitkomt.
Los. - Opsteken.
Ik zeg los.
Ze is nerveus. Ze moet iets eten. Ik zal wat gerookte zalm pakken.
Zalm? Voor een maag die van streek is?
Ze heeft geweekte kersen in regenwater nodig.
In de ochtend? Nee! - Nee, nee, het gaat goed met mij.
Ik denk dat ik me beter voel, als ik ben aangekleed.
Aangekleed? Natuurlijk! - Ik heb de perfecte kleding voor je.
Maar jullie snappen het niet, ik heb al iets uitgekozen.
Een simpel rendierhuid, maakt slank, en toch elegant.
Nee, kariboe! Veren, veel kralen.
Kralen? Ben je gek geworden? - Rendier voor een bruiloft?
Geen kralen! - Zeeschelpen dan!
Wat heb jij toch met zeeschelpen? - Ik hou van zeeschelpen.
Hé!
Ik denk dat ik toch wat honger heb. - Ik pak de zalm.
Ik pak de thee! - Oké. Pak genoeg van allebei.
Je ziet er in die jurk net zo mooi uit als je moeder op onze trouwdag.
Dank je, papa. Ik wilde vandaag iets van haar dragen.
Dat betekent zoveel voor mij. Je moeder zou zo trots zijn.
Ik wenste dat ze hier was. - Dat is ze ook...
hier binnen.
Als je eenmaal van iemand houdt, blijft die voor eeuwig in je hart.
Ben je klaar om Atka te ontmoeten?
Machtige Geesten, wij staan vandaag voor u om deze man en vrouw in het echt te verbinden.
Wij bidden dat dit u bekoort!
Nita!
De geesten proberen ons iets te vertellen. - Het moet een teken zijn.
Ik begrijp het niet! Hoe kon dit gebeuren?
De dorpelingen zeggen dat dit een teken is.
De dorpelingen? Wat weten zij er nu van?
Wil je het advies van de dorpelingen of van een professioneel?
Nee, zeker van een professioneel.
Ze zeggen dat u de wijste priester bent van alle stammen.
Priesteres! Oké?
'Wijs' en 'man' horen niet samen in één zin.
Laten we tot zaken overgaan. Dus het ijs kraakte onder je vandaan?
Weet je zeker dat je niet een paar pond bent aangekomen?
Kom op, vrouw tot vrouw. - Nee, mijn gewicht is stabiel.
Heb jij dan even mazzel, Miss. Stabiel Gewicht.
Weet je wat, waarom vragen we het de geesten niet, goed?
Ja. - Wat zeggen ze?
Val me niet in de rede! Het gaat niet allemaal over jou.
Ze zeggen...
Je kan niet met Ka-ka trouwen!
Atka. - Wat dan ook! Het punt is...
je bent al uitgehuwelijkt, Miss Twee-Keer.
Al uitgehuwelijkt? Aan wie? - Aan degene die jou dit gaf.
Kijk naar dat plaatje. Dat ding is zeer duidelijk.
Kenai? - De berenjongen?
Nee, nee, nee. We waren nog kinderen. - Dat heb ik al eerder gehoord.
Er moet een manier zijn om dit ongedaan te maken.
Ongedaan maken? Je kan niks ongedaan maken wat al gebeurd is.
Het is gebeurd, zaak is gesloten. Geen discussie meer mogelijk.
Er is één manier.
Je moet gaan en een os opeten!
Wat? - Wacht, het spijt me.
Het is het nachteveningspunt!
Zegt deze plek jou iets? - Hokani Watervallen?
Daar heeft Kenai mij het amulet gegeven.
Jij moet naar de Hokani waterval.
En op de avond van het nachteveningspunt, als de geesten winter in lente veranderen,
moet je het amulet verbranden en de verbintenis terug sturen naar de voorvaders!
Misschien kan je hier beter iets van opschrijven.
Het nachteveningspunt is nog maar drie dagen verwijderd! Ik moet opschieten.
Met de persoon die jou het amulet heeft gegeven.
Kenai? Maar hij is een beer.
Ja? - Je weet wel, een beer.
Ik weet wat een beer is, en ik adviseer je om in het bos te kijken.
Zelfs als ik hem zal vinden, hoe kan ik dan met hem praten?
Hoe moet je met hem praten?
Wees niet bang, het zit daarbinnen.
Dat is het niet. Kom op, probeer nog eens.
Ik weet niet wat dat was. Nog een keertje.
En die mammoet stond daar toe kijken, dus ik zei tegen Bucky,
'De volgende keer als je moet niezen, haal dan alsjeblieft eerst de walnoten uit je bek'.
En toen begon ik zo hard te lachen, en raad eens wat er uit mijn neus kwam?
Koda, over eten gesproken... - Ik weet wat je bedoelt.
Van al dit lopen heb ik een reuze honger gekregen.
Kijk uit.
Oké, aan de kant, jongen. Laat een echte beer je voordoen hoe je moet graven.
Tuurlijk, nu is het gemakkelijk. Ik heb je een begin gegeven.
Jackpot! Alle wortels die je kan eten, kerel.
Ik wist wel dat ik iets op het spoor was. - Ja, tuurlijk.
Wat zal ik zeggen? Ik heb moordlustige instincten.
Ja, tuurlijk.
Hé, kijk, is dit een knol? - Liggen!
Wat is het?
Vlug! Verberg je hier in.
Nita?
Kijk uit! Nee, Nita! Ik ben het...Kenai.
Kenai?
Ben jij het echt? - Ja, ik ben het echt.
Ik heb gehoord dat je een beer was,
alleen ik realiseerde mij niet dat je zoveel op een beer zou lijken.
Ja, nou, kijk jou dan. Jij bent echt veranderd.
Wacht eens even. Je kan praten. Ik bedoel, versta jij mij?
Ja, de geesten deden dat. Zodat als ik je gevonden had, ook met je kon praten.
Wacht eens eventjes. Was je naar mij op zoek? Waarom?
Wel, dit is waarom.
Heb je dit bewaard? Na al die jaren.
De grote geesten hebben onze priester verteld, dat deze amulet ons als één verbind.
Echt waar? - Dus nu moeten wij naar de Hokani Watervallen...
Samen? Net als toen we nog kinderen waren? - en het te verbranden.
En het te verbranden! Verbranden? Wat?
Het is niet belangrijk. Het is maar een klein sieraadje.
Klein sieraadje? - Wat ik bedoel is,
we waren gewoon onnozele kinderen.
Ze laten mij niet trouwen, totdat dit vernietigd is.
Laat me hier eventjes over nadenken.
Sorry, ik kan je niet helpen. - Wat?
Dus veel plezier met het verbranden van het 'onnozele kleine sieraad' in je eentje.
Je begrijpt het niet, we moeten het samen verbranden.
Anders, werkt het niet. - Wat werkt niet?
Nita, dit is mijn broertje, Koda. Koda, Nita, Nita, Koda.
Dus jij bent Nita! Kenai heeft net over jou gedroomd.
Dat deed ik niet. - Dat deed je wel.
Je had hem moeten horen, 'Nita! Nita!'
Nou, het was leuk om weer eens met je te praten,
maar Koda en ik heb grote plannen om naar Crowberry Ridge te gaan.
Wacht! Loop je nu gewoon weg? Ga je me hiermee niet helpen?
Nee! - Weet je, geen van ons...
kan verder gaan met ons leven totdat wij dit amulet verbranden.
Ik neem het risico.
Oké, prima, prima.
Ik wacht wel gewoon, totdat ze jou weer veranderen in een mens...
en ze jou sturen om mij te zoeken.
Zouden ze dat doen? - Nee, nee, kerel, natuurlijk niet.
Hoe weet jij dat?
Wat als ze jou wel terug veranderen in een man?
Dan zullen we geen broers meer zijn.
Nee, Koda, het is... Dat is niet...
Goed, oké, we gaan naar de Hokani Watervalllen
Maar meteen daarna, kerel, alleen wij tweetjes, racen we naar Crowberry Ridge.
Zweer je het? - Ik zweer het.
Dan is dat afgesproken. Klaar?
Alsof ik dat ooit zal zijn.
Hokani Watervallen is deze kant op. - Ik wist dat, ik wist dat.
Nee, dat wist hij niet. Kenai heeft een waardeloos richtingsgevoel.
Dat is niet waar. - Eén keer, midden in de nacht,
probeerde hij onze grot te vinden in het donker...
Toen we elkaar ontmoette, had hij geen idee hoe het was om een beer te zijn.
Zoals die ene keer, toen we op jacht waren naar dennenappels,
stak hij zijn dikke kop in een holle boom.
En ik zei. 'Dat kan je beter niet doen, want je weet niet wie daar woont,'
Maar hij deed het toch, 'want je mag Kenai niks vertellen,
Oké, Koda. - Voordat hij het wist...
stonk hij de hele week naar een stinkend stinkdier.
Iets zegt me dat dat stinkend stinkdier, een verbetering was.
Ik heb nog veel meer stinkende Kenai verhalen als je ze wilt horen.
Oké, dus we moeten gaan. - We zien jullie wel weer.
We bellen wel weer. - Ja, we zien jullie later.
Ja, we moeten gaan trainen.
Ja, we moeten deze spieren goed opgepoetst houden.
Tot ziens! Hé, kijk, het is grote beer.
Hé, jongens. - Jongen, wat zijn we blij om jou te zien.
Ja, ja, want we hebben eindelijk een paar echte moosettes gevonden.
Daar beneden bij de beek. - Doei!
Toedeloe! - Tot ziens!
Die jongens zijn vreemd.
Niet kijken, je moedigt ze alleen maar aan.
Maar ze keuren ons geen blik waardig.
Dus we zaten te denken, misschien kan jij ons helpen met bijv. een openingszin, zoals:
'Hé, ik zie dat je van twijgen houdt'.
Of wat dacht je van een sonnet? Zoals:
'Zal ik u vergelijken met een zomerdauw'?
Vergeet dat geleerde gedoe, het zijn geen uilen. Ik hou van...
'Hé, dames, mooie halskwabben. Zijn die dingen echt?'
Excuseer mij.
Jager! - Jager!
Rennen! - Doei! Iedere Eland voor zichzelf.
Doe alsof we er niet zijn.
Het is al goed, dit is Nita. Zij is met mij en Kenai.
Is ze dat echt? - Aangenaam kennis te maken dan.
Hoe gaat het? - Ik ben Rutt, en dit is mijn bro...
Kenai, waarom het oponthoud? We moeten ons kamp opzetten voor zonsondergang.
Leuk jullie te ontmoeten.
Beangstigend, vind je niet? - Laten we gaan. Het wordt al donkerder.
Nita, rustig aan. We hebben genoeg tijd.
Een slimme reiziger houdt altijd rekening met onverwachte gebeurtenissen.
Nou, dit hoeft geen oponthoud te zijn, als je me even een minuutje geeft
om deze mannen wat romantisch advies te geven.
Romantisch advies? Van jou?
Hou op met grappen maken. We gaan!
Weet je, jongens, ik denk dat dit meer vraagt dan alleen maar een goede openingszin.
Is dat zo? Ja, ja, natuurlijk.
Moedig optreden... dat is wat echt indruk maakt bij de dames.
Moedig klinkt eng.
Nee, nee, je moet alleen doen alsof je moedig bent.
Ja? - Ik ga daarheen, en doe heel woest.
En dan komen jullie over de beverdam om hun te redden.
Oké, ja, ja.
Ja dat is een schitterend plan. - Hij is slim, hè. Niet zoals jij.
Schei uit! - Kenai! We hebben hier geen tijd voor!
Kenai! - Dat heeft geen zin. Dit valt onder...
'Je kan Kenai niks bevelen'.
Wat mankeert hem? - Misschien heeft hij bedorven zalm op.
Dit is stom.
Dit moet toch wel indruk maken op de dames. - Ja.
Ik ben een grote, hongerige beer!
En ik ga jullie tot repen verscheuren!
Ik zei, ik ga jullie tot repen verscheuren!
Ik denk dat dit ons sein is, hè? - Ja, prachtig.
Laten we gaan. Wees niet bang, Moosettes!
Ik, Tuke en mijn broer Rutt, zullen jullie redden.
Ja. - Wat nou, vrij grote beer?
Raak deze eerlijke Moosette dames niet aan.
Je zal langs ons moeten, als je hun wilt hebben.
Ja! Je zal ons moeten doden. - Wat?
Nee, nee, niet ons doden. - Sorry.
Misschien ons niet doden, maar ons aan de kant duwen of zoiets.
Dat was eng zeg. Ik dacht dat ik mijn hoeven nat zou plassen.
Jullie kunnen verder gaan met grazen, hier is niks te zien.
Toedeloe! - Hé, wacht! Jongens, waar gaan jullie heen?
Niet weggaan!
Dit was ooit zo'n rustige rivierbank. - Ja, laten we hier maar weg wezen.
Mooie gewei bij die kleine, trouwens. - Ben je gek? Veel gewei en geen hersens.
Dat ging goed.
Hé, Kenai! Ik dacht dat het de bedoeling was, dat je de elanden angst aan zou jagen?
Denk je dat je me hieruit kan helpen?
Eindigen al zijn ideeën met zijn kop ergens in vast?
De meeste wel. - Koda!
Nou, het is wel zo.
Rustig maar, Kenai. We zullen proberen om je hier weg te halen.
Oké, laten we eens kijken.
Het zou stukken makkelijker zijn, als hij niet zo'n dikke kop had.
Hoi, Kenai. - Hoi, Koda.
Nee! Mijn tas! Mijn tas! De amulet zit in mijn tas.
Het drijft recht voor jou. Pak het gewoon.
Nita!
Pak jij het maar, ik kan het niet, ik kan het niet. Het is daar! Kenai, pak het!
Ik ben een beetje druk hier. - Het drijft weg! Help! Pak het!
Stop...
Nee!
De amulet!
Daar is het!
Ik denk dat dit valt onder:
'onverwacht oponthoud'.
Daar is het.
Godzijdank.
Laten we eens kijken wat we hier hebben, we hebben...
Hé! Wacht! Dat zijn mijn spullen.
Blijf daar vanaf, dat is van mij!
Kom op!
Het is weg. De amulet is weg!
Dat komt omdat er geen betere dief is, dan de gemaskerde bandiet.
Als ze eenmaal iets vasthebben, kan je net zo goed de hoop opgeven.
Nee, dat amulet is zo goed als weg.
Het ijstijdperk zal eindigen voordat je het terug hebt.
Heel erg bedankt, Kenai. - Wat heb ik gedaan?
Dit is jouw schuld! - Mijn schuld?
Als jij niet was gestopt om die elanden te helpen...
Jij bent degene die een hele beverdam hebt verwoest.
Nou, ik had hem niet hoeven te verwoesten, als jij je kop er niet in had gestoken.
En ik ben niet degene die de tas binnen handbereik had en het weg liet drijven.
Mijn kop zat vast, wat is jouw excuus?
Wat moet ik nu doen?
Als ik het amulet niet kan verbranden, kan ik nooit met Atka trouwen.
Kenai?
Nita! Nita! Kom vlug! Je zal het niet geloven!
Kenai heeft de hele nacht die sporen gevolgd.
En ik dacht dat niemand dat zou kunnen, want het waren allemaal tweesprongen...
dubbele sporen, kruiselings, doodlopend...
Koda! Waar is Kenai?
Dat is wat ik je probeer te vertellen. Hij heeft de schuilplaats van de rivierbandieten gevonden.
Laat me zien waar!
Nita! Nita! Hierheen! - Nou, waar is het? Heb je het?
Ik heb het nog niet, het ligt boven in de boom.
Ik wacht totdat ze...
in slaap vallen.
Nita, wacht! - Hé!
Nita, wat ga je doen? - Ik ga mijn amulet terug pakken.
Laat mij dit afhandelen. - Ik kan het wel.
Nee, serieus, je kan vallen.
Ik probeer me te concentreren.
Kan één van jullie idioten de term 'nachtelijk' definiëren?
Iemand? - Sorry, sorry.
Het is helemaal mijn schuld, alleen ik.
Luister, jij hebt iets wat van ons is.
Ja, ja, het is rond en ongeveer zo groot.
Misschien heb ik het, misschien ook niet. Dat is voor mij een weet en voor jou een vraag.
Het is een discussie punt. De vinder mag het houden, de verliezer huilt. Dat zijn de bosregels.
Hé, jij hebt het niet gevonden, je hebt het gestolen, dief!
Oké, je hebt me door, dat is wat wij doen.
Wij roven van de rijken en geven het aan de minder bedeelden.
Je weet wel, zoals...ons!
Ik denk niet dat je ruzie wilt krijgen met Kenai.
Hij is een karig, gemeen, schopmachine voor wasberen.
Ga je gang, raak hem met alles wat je hebt! Hij kan het wel hebben!
Koda, wat doe je nou?
Ik zorg dat ze al hun pijnappels weg gooien.
Het is een pijnappel...bos!
Juist. Dit kan wel even duren. - Zou je denken?
Wat vind je van een ruil?
Stop met vuren! Stoppen!
Hij wilt ruilen.
Een ruil?
Wat heb je? - Wat ik heb? Ik heb zoveel dingen.
Ik heb...
Pijnappels? - Nee.
Wat dacht je van een stok?
Een steen? - Je beledigt me.
Het is niet te geloven... - Kom aan.
Kom op, laat los.
Mama!
Hallo. - Nita...
ik denk dat het tijd is om te vertrekken.
Nita, achter je!
Ze is niet slecht.
Ik heb een idee. Kom op!
Nita, ga naar de top! - Wat? Ik probeer net naar beneden te komen.
Luister gewoon naar mij, ik weet wat ik doe.
Hallo! Ik wil wat jij van mij hebt gepakt.
Ja, zo moet het, ga door!
Laten we haar pakken!
Kenai!
Je kan nergens meer heen, en je kan je nergens meer verstoppen.
Nita, laat los! - Wat? Is dit jouw plan?
Vertrouw me gewoon. - Luister niet naar hem.
Kom op, kom op. Wees een slim, klein jagersmeisje.
Overhandig mij het sieraad.
Kenai, dit kan maar beter lukken!
Vang mij!
Dat waren veel wasberen. - Ik kan niet geloven dat ik hun heb ontlopen.
En dan toen je uit die boom sprong. - En toen je mij opving.
En toen we vielen... - Jij was geweldig!
Ik ben gewoon blij, dat we eindelijk de oude Nita terug hebben.
Wat bedoel je, 'de oude Nita'? - De gezellige Nita.
Kom op. Je weet dat je de hele reis al een beetje depressief bent.
Oké, misschien weet je het niet.
Het is gewoon goed te zien, om je wat meer ontspannen te zien.
Nou, wacht eens eventjes.
Wat stinkt er zo?
Ik ben het niet, Koda.
Dat is het meest walgelijkste wat ik ooit heb geroken.
Laten we gaan kijken wat het is.
Wacht even, ik ben nog niet klaar.
Broeder, ik heb nooit geweten dat een eland zolang werk heeft.
Zit me niet op te jagen, ik kan het niet doen terwijl jij kijkt.
Je gooit het op mijn poot. - Sorry.
Hé, vrij grote beer. - Hoe gaat het?
Zijn wij even blij om jou te zien. - Ja, geweldig.
Wij zijn ons aan het afvegen voor de moosettes.
Ja, ze lijken immuun voor ons ruwe, goed uitziend uiterlijk.
Dus we gaan nu een beroep doen op hun reukorgaan.
Ja, als voorbeeld, ik draag als hoofdzaak een compost van natte bladeren,
met alleen een hint van sandelhout.
En ik vermeerder mijn natuurlijk elanden muskus met dennennaalden en modder.
Ik heb nieuws voor jou, klein broertje... dat was geen modder.
Een beetje te overweldigend? - Jongens, niet overdrijven, ik heb een ander plan.
Ja, ik denk dat we allemaal jouw deskundigheid op romantisch gebied wel hebben gezien.
Ja, heel grappig. Moeten we niet een amulet gaan verbranden?
We kunnen wel een momentje wachten.
Prachtig. - Wat jullie hier nodig hebben...
excuseer me, is een vrouwelijke visie.
Ja? - En een plan wat ook echt werkt.
Dat is prachtig.
Hoi, ik speel met mijn twee beste vrienden, en ik zoek een plek om me te verstoppen.
Kijk dan naar dat lieve, kleine ding. - Ik zou hem zo kunnen opeten.
Hallo!
Ga, ga, opschieten.
Prachtig. - Succes.
Rutt, ga je nou nog? - Oké.
Excuseer ons, dames.
Wij zijn op zoek naar ons vriendje.
Bruinachtig? - Ja, inderdaad.
Behaard? - Ja, ook dat.
Ongeveer zo groot? - Dat is hem!
Die hebben we niet gezien.
Hier ben ik, ik heb jullie gefopt, ik heb gewonnen. - Jij bent niet te verslaan, kleine vriend.
Kijk dat dan. Jullie zijn zo lief met hem.
Ja, wij hebben heel veel kleine, jonge dieren als vrienden.
Wij kennen een kleine wezel en een kleine das...
en we hebben zelfs ook wat kleine, baby konijntjes als vriendjes.
Een kleine beer is als een magneet voor vrouwen.
Manieren!
Zouden jullie misschien zin hebben om wat twijgjes te gaan eten?
Nee, dank je. We hebben net gegeten.
Wij zijn gek op twijgjes. - Echt waar? Wij ook, toch, klein broertje?
Zal ik jullie eens vergelijken met de zomerdauw?
Het is niet mooier en niet vochtiger dan jullie.
Goed gedaan, zeg. - Wat mankeert hem?
Let maar niet op mijn kleine broertje, hij is getrapt door een kudde toen hij nog een kalf was.
Jeetje, dat is vreselijk. - Dat is niet waar, het was maar een halve kudde.
Je meent het echt, toch?
Zeg het nog eens, wie is de beste eland koppelaar?
Beginner geluk. - Jaloers?
Oké, dat was best goed. - Luitjes, ik deed het goed, hè? Heb je me gezien?
Jij doet wonderlijke dingen met Elanden. Dat is geweldig, prachtig.
Hé! Wacht op mij!
Koda, voorzichtig. - Rustig, het gaat goed met hem.
Hij is alleen op zoek naar lunch. - Ja, trouwens ik ben altijd voorzichtig.
Hé, we schieten al aardig op.
Kijk, zie je? We volgen dit pad totdat we bij de rivier komen.
Rivier? - Ja, dan zwemmen we naar de andere kant.
Zwemmen? - Daarna is het nog maar een klein stukje.
We zullen daar morgen rond lunchtijd zijn.
Nou, dat is een goed plan. Maar wat vind je hiervan?
We gaan via die bergkam die berg op, klimmen die klif omhoog,
dan lopen we tussen die sneeuw brug en vermijden op die manier de rivier.
Dat vind ik wat logischer. - Dat is helemaal niet logisch.
Dat is helemaal de andere kant op, en is teveel omhoog en niet genoeg naar beneden.
Ik stem voor de rivier. - Ik ook. Twee tegen één. Wij winnen, nu eten.
Het is mijn amulet. - Dus?
En mijn bruiloft. - Dan hou je je huwelijksreis daar.
Als we nu die kant opgaan, moeten we de hele nacht lopen om bij de watervallen te komen.
Prima, dan zie ik je daar wel. - Nita, wat is er met jou?
Geloof mij, mijn manier zal ons daar brengen voordat...
Wat is er met jou aan de hand? Je doet net alsof je bang bent voor vis.
Jeetje, Kenai! Het is niet te geloven.
Hé, Kenai, kijk dan.
Waar is het meisje die bang is voor vis? Hoi, mijn naam is Nita en ik ben bang voor vis.
De vis! De vis! Hij is zo eng!
Nee! hij gaat me opeten! - Koda, kom. Koda, stop.
Hij heeft me bijna te pakken. - Koda, stop!
We zaten maar wat grapjes te maken over de vis.
Nee, het is niet de vis.
Het is het water.
Sinds dat ik als kind door het ijs zakte.
Dat wist ik niet.
Daarom pakte ik de tas niet uit de rivier.
Het was niet jouw schuld dat we de amulet kwijt raakten.
Het was de mijne.
Hé, we hebben het samen terug gekregen. Dat is het belangrijkste, toch?
Waar zit jij naar te kijken?
Ben je zover om verder te gaan? - Maar ik kan nooit die rivier oversteken.
We kunnen dat ook samen doen.
Het is de enige manier.
Laat mij je helpen.
Ik ben van gedachte veranderd. - Nee, daar is het nu te laat voor.
We gaan oversteken. Wat er ook gebeurt, niet loslaten.
Oké.
Ik heb het gedaan! Ik heb het gedaan!
Hé, klein beertje, waar is grote beer dan?
Met Nita.
Hij heeft nooit geen tijd meer voor mij, hij heeft het te druk om haar te helpen.
Ik weet precies hoe jij je voelt. Mijn eigen broer gaf me de bons.
Alleen maar voor die vrouw. Eigenlijk, twee echte, echte knappe dames.
Je kan maar beter opletten dat je broer jou niet laat zitten.
Dat zal hij nooit doen. - Ik zei precies hetzelfde.
Maar kijk eens naar 'Moosanova' daar.
Zal ik jullie eens vergelijken met de zomerdauw?
Heb je dat nu net verzonnen? - Prachtig. Hij is zo'n dichter.
Nou, ik zie je nog wel een keer, kleine beer.
Je had je handen vol. - Dat verzin je maar.
Het enige wat ik weet is, dat ik al mijn haren nog had toen ik in de rivier ging,
en toen ik eruit kwam, miste ik twee handen vol.
Nou, misschien word je wel kaal. - Wat?
Weet je, het ziet er wel wat dun uit, daar zo.
Ja, erg grappig.
Ik heb het niet meer zo leuk gehad, sinds dat wij kinderen waren.
Leuk, maar koud.
In een nacht als dit, is het goed om een beer te zijn.
Dat geloof ik.
Dus, Hokani watervallen.
Ik denk dat we op tijd aankomen, hè? - Ik denk het.
Er is zeker veel veranderd sinds de laatste keer dat we daar waren.
Dat kun je wel zeggen.
Mis je het wel eens om geen mens meer te zijn?
Ik bedoel, heb je ooit nagedacht over...
om terug te veranderen?
Ja, ik heb... ik heb er over nagedacht.
Ik wist het wel.
Koda.
Jij gaat met haar mee terug! - Koda, wacht! Koda, wacht!
Koda!
Koda, geef me antwoord!
Koda!
Hallo!
Koda? Ben je hier?
Waar ben je?
Koda?
- Ga weg.
Koda, Kenai maakt zich zo'n zorgen om je.
Kom op, ik neem je mee naar hem toe. - Nee! Ik zei, ga weg.
Koda, alsjeblieft praat zachtjes, het is niet veilig.
Daar geef ik niks om. Laat me gewoon met rust.
Nee, Nita!
Het komt wel goed, maar we moeten gaan.
Nu!
Rennen! Rennen! Rennen! Sneller!
We halen het wel!
Nita! - Pak mijn hand.
Beweeg je niet.
Koda!
Hou vast!
Niet loslaten!
Koda! Hou vol! - Kijk uit!
Koda!
Koda, wat zou ik moeten doen als er iets met jou was gebeurd?
Je gaat mij verlaten.
Je zei, dat je het mist om één van hun te zijn.
Je gaat met haar terug, of niet dan?
Ik mis dingen wel maar jij bent mijn broer.
Ik zal jou nooit verlaten.
Nooit.
Deze show geeft mij de geknabbelbegeerte.
Hé, kleine broeder, waarom ga je niet wat twijgjes voor ons halen?
Oké.
Ben je aan het huilen? - Nee, ik bedoel, ja.
Maar wat dan nog, hè? Deze lichtjes zijn zo mooi, ik...
Hij is gevoelig.
Een eland met gevoelens? Wat prachtig.
Wat? - Hij is een lieverd, vind je niet?
Hé, ik kan ook gevoelig zijn hoor.
Ik vind je hoeven mooi. - Echt waar?
Ja, en ik ben een hoevenman, die van jou zijn mooi en glanzend.
Hoevenman? Waarom heb ik daar niet aan gedacht?
Is dit het nachteveningspunt?
Ja, Koda, dit is het.
Mijn moeder is daar ergens boven.
Mijn moeder ook.
Mis jij die van jou?
Ja.
Maar je hoeft niet op licht te wachten om haar te vinden, Koda.
Zij is altijd bij je.
Hier binnen.
Als je van iemand houdt, dan blijven ze voor eeuwig in je hart.
Het is tijd.
Koda, gedraag je, hè?
Je bent zo'n lief jong.
De toverformule.
Tot ziens.
Kenai, heb jij die amulet aan Nita gegeven omdat je van haar houdt?
Dat is een lange tijd geleden, - Maar ze is nog steeds bij je, hier.
Ik kan dat zien.
Koda, het maakt niets uit.
Wel als je van haar houdt, moet je het haar dan niet zeggen?
Het ligt een beetje ingewikkelder dan dat.
Hoe dan ook, het is voorbij.
Hé, ik heb je beloofd dat we de eerste twee beren zouden zijn in Crowberry Ridge.
Dat hebben we gezworen, weet je nog?
Wat vind je ervan om morgenvroeg wat bessen te gaan zoeken?
Klinkt goed?
Mama, Kenai is zo droevig.
Het komt allemaal door mij.
Ik red me wel alleen.
Zeg tegen de geesten dat ze Kenai terug moeten veranderen, zodat hij weer blij kan zijn.
Jezus, hij is echt helemaal weg Ja.
Misschien moeten we wat water in zijn gezicht gooien.
Ga daar gewoon wat staan kwijlen, dat zal wel helpen.
Ga weg. - Wacht, volgens mij zag ik hem net bewegen.
Kom opstaan, beer. - Ja, het is nog geen tijd voor je slaapwinter.
Het is winterslaap, sufferd. - Dat zei ik toch.
We zagen de kleine beer afgelopen nacht.
We hebben geprobeerd hem te stoppen, maar hij wilde niet luisteren.
Wat? Waar ging hij heen? - Hij ging Nita halen.
Hij ging haar terug halen voor jou. - Haar terug halen?
Nee, nee! Als hij in het dorp komt, zullen de jagers hem pakken.
Bijna klaar. - En nu om het af te maken...
een mooie kralen ketting - Nee, deze keer niet.
Dit is veel toepasselijker. - Dat past bij niets wat ze aanheeft.
En denk je dat die kralen wel ergens bij passen?
Nita, wat zal jou gelukkig maken?
Nogmaals, we zijn klaar.
Ben jij mijn dochter?
Ja, vader.
Ik zou verwachten dat een bruid lacht op haar trouwdag.
Is er iets mis?
Papa, ik ben zo in de war.
Ik dacht dat toen ik de amulet had verbrand de band verbroken zou zijn, maar...
in mijn hart, ik...
Het spijt me, papa.
Ik kan niet met Atka trouwen.
Nita...
Beer! Er is een beer in het dorp!
Koda? Wacht, wacht, doe hem geen pijn!
Nee! Onze vis!
Ik heb hem. We hebben hem nu.
Kijk, hij zit in de boom! - Daar is hij, grijp hem.
Niet doen! Alsjeblieft, stop!
Rennen!
Hier komt hij!
Pak je speren! - Kom op!
Atka, nee!
Laat hem met rust!
Grijp hem!
Nee! Rennen! - Laat hem niet ontsnappen!
Achter ze aan!
Nita! Ben je gewond? - Ik moet ze stoppen.
Daar is hij! Laten we hem grijpen!
Volg me!
Een rotsblok! Ga uit de weg!
Blijf laag.
Kenai!
Daar ben je, hebbes!
Mooie zet.
Prachtig.
Onze helden.
Prachtig, hè! - Kom op, we moeten Kenai vinden.
Kenai!
Nee, niet doen!
Kenai!
Hoe kon je dat doen? - Wat?
Hij was mijn vriend.
Kenai?
Ik kan het niet...
Ik versta je niet. Het spijt me.
Ik hou ook van jou.
De geesten?
Kenai, Ik kan je verstaan nu.
Ik heb de geesten gevraagd om je terug in een mens te veranderen,
Wat? - Zodat je bij Nita kan zijn.
Nee, Koda. - Het is in orde.
Ik wil alleen dat je weer gelukkig wordt.
Nita, ik kan het niet.
Maar ik kan het wel.
Ben ik de enige die deze beren kan horen praten?
Ja, dat is prachtig, hè? - Hoe gaat het?
Vader!
Is dit wat je wilt?
Zal dit je gelukkig maken?
Jij bent mijn dochter.
En ik zal altijd van je houden, wat je ook beslist.
Nita?
Hoe zie ik eruit?
Zoals een beer. Alleen hebben ze je een gewei gegeven.
Wat? - Gefopt!
Ik hou van een goede afloop. - Ik hou ook van een goede afloop.
En een goed begin.
Prachtig. - Prachtig.
Rip van STE release
Downloaded from: Subscene Resync: MMR